Theaterschoolfestival
19 - 24 juni Amsterdam

LA DERNIÈRE – GOOI ALLES ERUIT


Door Job Sijtsma.

De vijf actrices van de HKU acteeropleiding bewegen zich door de ruimte van Frascati 1 terwijl het publiek de theatertribune bezet. Zo nu en dan roept een van de actrices de naam van een planeet, wat een specifieke beweging op gang brengt. Dit op acteeroefening lijkende begin is het voorproefje van de chaotische bende vol energie die passend La Dernière is genoemd, want deze vrouwen studeren af en deze voorstelling is “de laatste”.

Het stuk, dat als het monster van Frankenstein uit aan elkaar genaaide delen bestaat, is vormgegeven door de actrices, die voor elke scene het decor op- en afbouwen. Er is een overvloed aan kostuums, die worden gebruikt voor de transformatie van de spelers zelf. Zo springen ze van scene naar scene en het is duidelijk dat ze geen f*ck geven om wat ze doen. Zo’n complete openheid leidt in het dagelijks leven vaak tot vreemde, grappige situaties en dit stuk zit dan ook vol met humor. Let op, dit betekent niet dat ze niet serieus zijn! Vaak kan energie, zoals in deze voorstelling aanwezig is, af worden gedaan als kinderlijk. Maar in La Dernière wordt dit gevoel gekoppeld aan de vrijheid van de actrices die zoveel mogelijk proberen te zeggen, want nu kan het nog. Welke meningen hebben ze en waarover? Wat definieert hun mens-zijn? Wat kunnen ze teweegbrengen in de wereld? Deze vragen zijn moeilijk, en de frustratie hierover komt daarom boven in sommige scenes.

Tijdens de ITS Aftertalk diezelfde avond blijken de studenten te zijn vertrokken vanuit de vraag wat ze nog willen doen. Dit maakt het begrijpelijk dat de voorstelling zo bomvol was: Als ik nog maar één keer openlijk kon zeggen wat ik te zeggen had, zou ik ook alles uit mijn systeem proberen te krijgen. Duidelijkheid doet er dan misschien niet toe, zolang die geweldige energie er wel is.